Amansız yaşadığımız ölümde,
Solmuş bütün yapraklar.
Soğumuş sevgi,
Donmuş umut.
Kayboldu odada yaşam dediğim,
Bir yürekte sevgiyi büyüten sen,
Ayazla gelen gerçek sen.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




umutlar donmasın...
sevgiyle
Ölümle beslenen bir sevgi.... yüreğimi kanatıyor, dayanamıyorum dizelerine... biliyorum elinizde değil ama böyle şeyler yazıp ağlatma bizi, güzel ablam...:(((
çok duygulandım defalarca defalarca okudum
duygularını harika ifade etmişsin
başarılar ve sabırlar diliyorum sana
çok güzel olmuş
yaramı deşsen bile tşkler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta