Bu akşam saat yirmi dört
Limandan sessizce bir gemi ayrıldı
Mendil sallayanı olmadan.
Bir yolcusu vardı bu geminin
Aklar düşmüş saçlarına,
Göz kasları kasılmış,
Alnına yapışmış kırık,kırık çizgilerle
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta