Âşık bir adamın güneş vurmuş camına
Ne kadar uzaklardan düşüyor ışığım.
Hüznün koynunda titriyorum, çok soğuk!
Isınmıyor kalbim senin yokluğun da.
Mutluluk yalnızlık yolunda geçen
Aklını kaybetmek delirmekmiş
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta