Bu şehrin ihtiyar istasyonundan,
Bir bilet aldım sensizliğin geleceğine,
Donuk ıslak duvarlar sustu çaresiz,
Bakakaldılar yolcular akan giden yaşlarıma,
Soramadılar “neden? ”
Bana işlediğin al mendil bile,
Kurutamadı yılların yaşlarını.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



