Muhtelif zamanlardan kalma bir yaranın, iğleşme evresindeyim şimdi.
Boynumda, dudaklarının iz düşümünden yüreğime nükseden sancıların yankısı azalmakta.
Bilirsin, ben kırmızıya aşık bir çocuktum,
Bu yüzden, s a n a y a l n ı z c a h a f ı z a m k a n ı y o r.!
Zayıflığına karşılık,
Göz yaşlarımla beslediğim dar ağacı, hayallerimizi taşıyacak kadar güçlü artık.
Belliydi senin bize dünden geç kalmışlığın.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta