Küçükken dönme dolaplara binerdik;
Ne kadar da eğlenirdik.
Hiç usanmaz defalarca sıralara girerdik.
Bazen anne-babamızdan azar bile işitirdik.
Şimdi büyüdük biz; dönme dolapları bıraktık.
Ama onlar bizim peşimizi bırakmıyor,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




kadere razı gelmek....ve varoluşda dönmek...belkide bizim buna hayır diyecek cesareti bulamayışımızdandır...kutlarım kalemi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta