Küçükken dönme dolaplara binerdik;
Ne kadar da eğlenirdik.
Hiç usanmaz defalarca sıralara girerdik.
Bazen anne-babamızdan azar bile işitirdik.
Şimdi büyüdük biz; dönme dolapları bıraktık.
Ama onlar bizim peşimizi bırakmıyor,
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




kadere razı gelmek....ve varoluşda dönmek...belkide bizim buna hayır diyecek cesareti bulamayışımızdandır...kutlarım kalemi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta