Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ufukcuğum yolun açık olsun ve ankalar hayatından eksik olmasın...
Bakarsın bir gün doğar yeniden küllerinden. Tebrikler Ufuk.
Okuyunca hayallere daldıgır gibi gizemli güzel bir şiir.. tebrikler kardeşim
duygu yüklü bir şiir. gönlüne sağlık. kalemin hiç susmasın.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta