Ne seviliriz, ne özleniriz.. küçük bir anı olarak adanmış ruhların, bayatlamış sözlerinden geçip gideriz..
Aniden ve yavaşça...
Boğazımızda düğümlenen, yutkunamadığımız canımızın yandığı ne varsa sirayet ederler..
Acı ve aşkla..
Biz sevenleriz, ruhsuzlarız.. nefessiz kalıp tenimizin buz kestiği, bir ruh için her şeyi yeğleriz lakin korkarlar, fazla sevgiden...
Fazla sevgi, harcı fazla koyulmuş tuğla çimentosu gibi temeli sarsarmış çünkü kimse hak etmezmiş. her şey, yaşanan her şey,derin mazilerin ruhlarında imar-ı virana dönüşsün...
Nefret ve özlem ile....
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta