Çeşit çeşit ormanların
Sıra sıra pınarların
Meşhurdur karlı dağların
Çok güzelsin Döngel Köyü
Yiğit olur muhtarların
Cömert olur ağaların
Suphi bir acaip adam
Suphi benim canım ciğerim
Kimse bilmez nereli olduğunu
Susar akşam oldumu
Bir cebinde das kapital
Bir cebinde kenevir tohumu
Devamını Oku
Suphi benim canım ciğerim
Kimse bilmez nereli olduğunu
Susar akşam oldumu
Bir cebinde das kapital
Bir cebinde kenevir tohumu




MARAŞLIM
Sütçü İmam MARAŞLIM meşaleyi yakınca.
Fransız’ın askerine o kurşunu atınca.
Fransız’lar bayrağını o kaleye dikince.
Eli kolu bağlanarak hiç durur mu MARAŞLIM.
O kurşunla anladı örtüye el uzanmaz.
Uzansaydı Maraş’ta rahat uyku uyunmaz.
Rahat uyku çekenler Maraşlıdan sayılmaz.
Biliyordu bunları Sütçü İmam MARAŞLIM.
BACIMIN YAŞMAĞINI ALDIRMADI MARAŞLIM.
KAHPE KURŞUNU DA SIKTIRMADI MARAŞLIM.
EL BAYRAĞI DALGALANIRKEN MARAŞ’TA
CUMAYI DA KILDIRMADI MARAŞLIM.
Senem Ayşe, Kılıç Ali Maraş için öldüler.
Biran bile göz kırpmadan teslim etmem dediler.
Öyle içten dediler bu sözü de verdiler.
Madalyanın hasını hak etmişti MARAŞLIM.
MEHMET ÇELİK Maraşlıyı bunun için seviyor.
MARAŞLIMA bu acıyı yaşatmasın diliyor.
Yaşatmasın dileyerek bu duyguyu veriyor.
Bu duyguyu yürekte hep yaşıyor MARAŞLIM.
MEHMET ÇELİK
01/01/09 PERŞEMBE
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta