Masalların dumanı sis olmuşken geceye,sana sarılmak varken,
Varlığın son kahramanıyken hikayemin,sen gözlerimde son damlayken,
Ayrılığının yağmur kokusu doldu sabahlar.
Bu sabah ellerin gitti,aşkı yordun.
Kıyamet başlamadı ki kopmaya hatıralarına hesap versin gözyaşlarım.
Sen de,can da biliyor döneceğini.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta