Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Espiri çok güzel...
Görev almama, sorumluluk üstlenmeme.. Her şeyi başkasına atıverme.. Kısır döngü... İşini yürüten yürütüp gidiyor..İşin farkında olanlar suçu başkaları atıyor..
Tebrikler..
Bir de ne dendiğini duyabilsek,daha etkili olmaz mıydı?
Bize bırakınca genişleyeceğine daralmış.Çünkü o dese bileceğiz hani de,onlar çok şey diyebilirler...
Şiirle ve dostça...
Gülgün Çako
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta