Yaşlandıkça mecal kalmaz,
Aman dünya dönen dünya.
Çocuk bile kale almaz,
Aman dünya dönen dünya.
Dünya seni mekan tuttum,
Erler koştu düşüp yattım,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Dönen dünya, dönen dünya,
Kutupları donan dünya,
Beni ortasına alıp,
Ekvatoru yanan dünya.
Değerli hocam işte şiir gibi şiir yazmışsın hem düşündürüyor hem güldürüyor çok net anlaşılır bir uslup yüreğine diline sağlık sevgilerimle kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta