Dönemem Şiiri - Hamit Atay

Dönemem

Bir yol var geride,
Tozlu, taşlı, sessiz…
Ayak izlerim hâlâ orada,
Ama ben çoktan başka bir adımın peşindeyim.

Bir ev var geride,
Penceresinden bana bakan gölgeler,
Perdeleri kapalı, kapısı kilitli,
Anahtarı kalbimde kırıldı çoktan.

Bir şehir var geride,
Kaldırımlarında adımı bilen,
Sokak lambaları hâlâ ismimi fısıldıyor gecelere,
Ama ben o sokaklardan geçemem artık.

Bir sen var geride,
Söylediğin son söz hâlâ kulaklarımda,
Sustuğunda bile kırmıştın beni,
Şimdi konuşsan ne değişir?

Dönemem…
Çünkü dönersem aynı acıya,
Aynı yaraya, aynı yalanlara
Bir kez daha dokunmam gerekir.

Dönemem…
Çünkü gittiğim yerde
Beni bekleyen yarınlar var,
Her ne kadar eksik olsalar da senin kadar.

Dönemem…
Çünkü dönmek demek,
Beni benden alan o gölgenin içine
Tekrar adım atmak demek.

Biliyorum, arkama bakarsam gözlerin çağıracak beni,
Biliyorum, o eski gülüşün yeniden kanatacak yaramı.
Ama ben öğrendim…
Bazı yollarda dönüş yoktur.
Bazı aşklar yalnızca gidişle tamamlanır.

Ve sen…
Sen hep geride kalacaksın,
Ben ise adını anmadan, izini sürmeden,
Kendi yarım kalan hayatımı tamamlamaya gideceğim.

Çünkü dönmek,
En büyük ihanettir kendime.
Ve ben…
Artık kendime ihanet edemem.

gibi zor şimdi.

Hamit Atay