Elim mahkûm gönlüm yaralı şimdi
Yanıyor yüreğim yorgun bedeni
Taşıyamaz oldum dertle çileyi
Attım gurbet ellerine kendimi
Bu gurbetin neyine geldim bilmem
Yokluğa düşünce boyun eğdim ben
Ekmek davasına çıktım mecburen
Başa gelenler çekilir dönemem
Hasreti çileyi özlemi sardım
Yüreğimi yakan ateşte yandım
Gurbet yollarına kendimi attım
Anamdan yârimden ayrı yaşadım
Murat Koçak
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta