24.12.2003 Ankara/Altındağ
Dönek dedikleri yurt benim yurdum
Taşına toprağına gönül koydum
Sevdayı başıma yazı buyurdum
Cellat önümüzde kılıç bilerken
Dost bildiklerimiz yoldan dönerken
Bir sen kaldın bana azrail çökerken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta