Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sevgili hüseyin ağabey...bu şiirini özellikle daha fazla seviyorum...ne çektiysek bu döneklerden çektik, millet olarak...toplumsal taşlama niteliğindeki bu güzel şiire on tam puan bolu'dan...sevgilerimle...
Başka türlü yol mu biliyorlar ki? Çocukluktan beri atıp tutarak, üstünlük taslayarak öğretilen ve hayali kahramanlarla örneklendirilen insanlıktan ne beklenebilir ki?
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta