Ateşten bir gömlekti seni sevmek:
Yanıp kavrulacağımı bile bile giydim aşkını üzerime.
Belki küllerim savrulunca dağların en yücesine,
Bir küçük ceylan yavrusunun gözlerinde beni görürsün diye
Bile bile giydim seni üzerime...
Bu zamanda Leylalar olmazdı belki,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Zaten bile bile bizleri yakmasına izin verdiğimiz tek ateş değil midir aşk ateşi. çok güzel ifade etmişsiniz Canan hanım. yüreğinize sağlık..
Çok şahane bir anlatımınız var.Sevmek ateşten gömlektir.Bu gömleği taşıyabilenleri kutlarım.Tam puan +ant. Tebrik ederim.
Esen kalınız.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta