Beyaz kazaklı dondurmacı bir kız
Kışın ortasında erittiği kalpleri
Külahlara doldurup doldurup satıyor
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




ve külahlardan acı buğular yükseliyor ...
tebrikler...
Bilirmisin kışın ortasında o dondurma külahından bir buhar yükselir , tıpkı bir fincan sıcak kahveden yükselen duman gibi ...ikiside soğuk neden diye düşünürdüm hep. Meğer aşk tütüyormuş o külahta.....yüreğine kalemine sağlık. yine dudaklarıma acı bir gülümseme yerleştirmeyi başardın.....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta