Ben yokluğu çocuklukta öğrendim
Eksik bir dünyada boynumu büktüm
Umutla yürümek boş imiş meğer
Her defa hüzünle geriye döndüm
Ayazla yoğruldum, karla büyüdüm
Karanlık yollarda yalnız yürüdüm
Bir sönük iz oldum, rüzgâra uydum
Her defa hüzünle geriye döndüm
Günlerim hep hayal penceresinde
İçimde susmayan eski bir hece
Yüz yıl gittim belki bin keresinde
Her defa hüzünle geriye döndüm
Dumansız yanarım harın içinde
İdam mahkumuyum darın içinde
Bir ben yoktum zaten varın içinde
Her defa hüzünle geriye döndüm
Savruldu benimle hatıralarım
Kim çaldı içimden beni, sorarım
Ben kendimi elli yıldır ararım
Her defa hüzünle geriye döndüm
Hep varı aradım, yokta kayboldum
Bir hayal peşinden kendimi yordum
Ne bir iz bıraktım, ne bir iz buldum
Her defa hüzünle geriye döndüm
Celaleddin Çınar
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 11:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!