Göç Şiiri - Selin Kaygısız

Beni soracak olursan
Ayva mevsiminde döndüm
Göç bavuluna kanatlar sıkıştırdım
Zamanla mekânım uyuşmadı barışamadık
Tesellilerimi yan ceplerime sıkıştırdım
Sen de ölümün tesellisini ver bana
Bu sürede ise ağacıma kavuştum
Ölmeden ağacıma kavuştum
Kavuşamasaydım,
o siyahta bir âmâ bile
yolunu kaybederdi
Bir baba bile ceketini kaybederdi
Canım yandı diye üfleyerek sevdim
Bileklerimde utancın ve kırılan onurun sızısı kaldı
Ne zamanki kendime tanış oldum,
işte bildim ferahfeza
Bacaklarımda ise yeni bir eza
Karşımda yeni bir bulmaca
Kıpırtısını kaybetmiş dallar yabancı bana
Yalnızlığın koynundan korkarım da
Çırpınışlara yüreğim tanık ola