Döndüm
Dönülmez denen
Eski yoldan!
Çalıların kıpırdadığı bahçeli yolda
Avluya bakan küçük sofadan.
Döndüm bilineni attığım denizden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu dönüşe söylenecek tek söz olmamalı. Önemli olan, dönüşlerin küçük hesaplara değil, güzelliklere yönelik olması. Bir melâlden umuda açılan güneşli bir pencere şiiriniz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta