Yüzüme bakıp da mutlu sanmayın,
Şu başı dumanlı dağlara döndüm.
‘Gülüm açtı’, desem siz inanmayın,
Hazan yeli değmiş bağlara döndüm.
Her gün gözlerimde yârin hayâli,
Bir deliye döndüm, Mecnun misâli.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta