Annemin de dediği gibi,donnndummmm.
Hem de bir taş gibi dondum..
Bakışlarım dondu,tek noktaya kilitlendi,
Ufka kilitlendi, sonsuz uzaklara kilitlendi.
Halbuki uzaklarda bana, benden olan hiç kimse yok ki, uzaklarda da bir beklediğim, yada bekleyenim yok ki.
Dondum işte, dondum yine!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta