İçinde diğer nefasetler yoksa, iki avuç buğdaydan bir aş/k çıkmaz...
Gökyüzünün karanlığında gümüş bir yağmur
Kızgın bir fırtına, yüksek homurtular
Girdiğin kapı umut güneşi
Hiç bir ışık olmasa bile soğuk odada
Her şey bıraktığın gibi yan yana...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne günbatımıyla dön
Ne çöl sıcağına rüzgarla
Ne bir damla yağmur ol
Ne de sıcacık bir güneş tam tipi ortasında
Dönmek te güzel olmalı,
Belki de çok hoş
Ama bıraktığın liman dönülmeyecek kadar boş...
Bomboş...
tebrik ederim...güzel bir şiir..duygularınızın ve kaleminizin yolu açık olsun...Allah nicelerini yazmaya nasip etsın...selam,sevgi,saygı,ve dualarla kalın.
Dönmek de güzeldir belki...karşılanacağını bildiğin durumda ama....esas güzel olan gitmeden sabırla bekleyebilmek zora dayanmak ve 'iyi ki gitmedim' diyebilmek...Kaleminiz kırılmasın sevgili şair.Selam ve sevgilerle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta