Don Vurdu...
“Biliyor musun tamiri olmuyormuş kırılan kalbin,
Hele benimki eski cam kırıkları ile doluydu…
Bu bahar bi seveyim dedim,
Tomurcuklandım, çiçekler açtım,
Tam yemyeşil olacaktım ki,
Don vurdu…”
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta