ben bir fotoğraf karesinde donuk
kumu hissetmekte ve yakıcı ve ışık yanılsamasını / uzak
ben anıların kevgiri karanlık hayal perdesi
kum dolu gözü açıyorum öpüşüne / yoksun
görüyorsun dilim dönmüyor artık şiire
ağzım kum tadı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta