Savaş açmışım yel değirmenlerine
Elimde tahta bir kılıç
Vurmuşum amansızca kendimi şövalye sanıp
Sevdalarıma engel tüm kötülüklere,
Bir Fatih haşmetiyle...
Oysa insanlar Don Kişot bu diye gülmüşler anne...
Ben bir mecnun,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta