Hayatımda bir sevinç, en son ümittin,
Sevgiyi bilmezdim ben, aşkla eğittin,
Ömrümün gonca gülü, sessizce gittin,
Bırakamaz yüreğim, dön gel yeniden...
Ölüm rüzgârı sarmış, tüm günlerimi,
Duymaz olmuş insanlar, bu sözlerimi,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




çok güzeldi....saygılar
tebrikler sevgili kardeşim,şiirin gene herzamanki gibi hüzün hakim,gördüğüm kadarı ile,hüzün her satıra,dolayısı ile her dörtlükte eşit tarzda dağıtılmış,şiir baştan aşağı ganefçe gibi düzgün bir şekilde işlenmiş.bu tarz şiirleri bekleyen bir tehlike var.oda şu.şiiri hüzün yükleyecveğim derken,bir tarafının ayağı yere basarken,diğer tarafının hüzünden yoksun kalması.halbuki siz eczacı misali duyguyu eşit tarzda mg,mg yüklüyorsunuz.buda şiirinizin çok güzel,hatta muhteşem olmasını sağlıyor,bütün bunları alt alta topladığımda,kaleminizin ne kadar usta olduğunu gösteriyor,kutluyorum.başarılarının devamını diliyorum.....paylaşımın için,edebiyatımıza böyle güzel eserler kazandırdığınız için ayrıca teşekkür ediyorum......kardeşimin sayfasından ayrılırken,sayfanızı esenlikler ve selamlarımı ve tam puan bırakıyorum.lüyfen kabul buyrun......
KALEMİNİZE SAĞLIK
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta