“Dön gel gülten,Dön gel be canım.” Dizesindeki özleme bulanmış yalvarışı sizde duyuyor musunuz? Kızgın da değil muhtaçlığından herşeyi geride bırakmış. Sadece onu geri istiyor. Ne diyim bunun üzerine, söylenmiyor birşey derince nefes alınıyor sadece.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta