'Dön gel! 'diye yalvardım
Karanlık gecelerde
Sabaha dek ağladım
Sensiz pencerelerde.
Dinmedi gözyaşlarım
Yüreğime hep aktı
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Mutlu oldu mu kişi, tüm güzellikleri de görmeye başlar gönül gözü ve katlanarak büyür mutluluk.
Yeter ki kişi mutlu olmayı becerebilsin.
Yüreğine sağlık sevgili Mehmet.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta