“Barçın Pazarı’nda Dondurma Tabanlı Don Diplomasi”
O sabah bal damlıyordu ama köy sakinleri konuyu don merkezli çözmeye kararlıydı. Muhtar, kırmızı donu köyün demirbaş listesine aldıktan sonra “Bu artık bireyin değil, halkın donudur!” diyerek milletin ağzını açık bırakmıştı.
Sahnenin ortasında bir haranı vardı: içinde altın bal, yanında Bursa şeftalisi, bir çatal, iki kibrit ve kedilere özel tütün. Kadınlar zeyve pazarı organizasyonu için ayakkabı değil, mayoş garadut öneriyordu. Şair İbrahim Şahin 2 ise “KIVI 153: Donun Gövdesinden Evrenin Rahmine Akış” şiirini yazarken rüzgârla bayraklaşan donu uzay teleskobundan gözlemliyordu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta