Yine tut ellerimi, yine tut
Ayrılıklar son bulsun, son bulsun hüzünler beni
Gözlerimi silerken, gülücükler doluşsun
Gel sensizliğin acısı son bulsun
Yıldızları seyredesim gelmiyor sensizken
O sahile gidesim gelmiyor sessizken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ne giden gelmişdir...nede kalan gitmişdir gidenin arkasından
sonrasına kalan beyazın üsütüne kara yazıyla anlatılmıyacak bir aşkın yitik hayelleri ...
kalemine sağlık cok güzeldi
çırpındıkça batıyorum..
nolur ellerimi tut..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta