Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
candan tebrikkkkkkk
Sen gidince,durdu içimdeki saatin akrebi yelkovanı,hayat akmaz oldu,farkettin mi....Yine çok güzel bir şiiriniz..Saygılarımla..
'İstanbul gecelerinin
İkiz kardeşi gözlerini özledim...'
Çok güzel, tebrikler..
Saatler topallıyor
Yokluğuna bir şey koyamadım
Bu sözler yeter bana,tebrikler..
kaybetmek için elde birşeyin olması gerekiyordu..ne mutlu ki varmış ve kaybolmuş..ya kaybedecek birşeyi olmayanlara ne demeli
Çok güzel,duyguların satır aralarına serpilmiş sevgili Gülistan Çakır,belliki sizde derin izler bırakmış Harbiyeli,kutlarım.
saygı ve sevgimle...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta