Bir yıldız kayınca, bu gece gökyüzünden,
Terkedip de gittiğin, geceyi anımsadım.
Boş gözlerle bakarken, diğer bütün yıldızlar,
Eşyanı topladığın, günleri hatırladım.
İçimdeki bu hüzün, inan senin yüzünden,
Hayatımda bir boşluk, bütün düşlerim kırık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta