Bir güneş daha battı, akşam oldu bir daha,
El açtım, dönmen için yalvardım ben Allah'a.
Bir gün daha kısaldı, ömür denen meçhul yol,
Geleceksen bekleme, belki çıkmam sabaha...
(SİTEM - Ağustos 2006 - Alanya)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
