Dön..!
Dizboyu karanlığın celladı ol,
aydınlığımın şafağı, ürkek akşamlarımda
titreyen muma inat.
Dön..!
Sevgisiz bahçelerin kıyısından,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel yazmışsınız,,anlamlı...duygulu..elinize ve yüreğinize sağlık Hatice hanım..
şiir gece yarısından sonra yazıldı di mi..
özlemin aşkına hasrete inat....
yüreğinize sağlık...
selam ve saygılarımla kutlarım çok güzeldi...
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta