Ufak tefektir bir adam dombili.
Tavuklara çağırır gel bili bili.
Aklına düşünce endamlı sevgili.
Gözü birden ışır bizim dombilinin.
Çıkarı olmadan kimseye yanaşmaz.
Bağlasan olduğu yerde duramaz.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta