Karanlığın bile kendinden korktuğu vakitlerde geldin hep aklıma.
Ve ben bıraktığın gibi değilim artık; korkuyorum!
Fakat yinede bekliyorum sessizce karanlıkta;
Doğmaz biliyorum senle batan Güneş'im
Ama olsun Dolunay' ında yeter bana...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta