(Mesut Sav)
Tıpkı dolunay gibiydi şiir.
Dolunay gibiydi aşk.
Kimine en karanlığında aydınlık.
Kimine anlamsız bir varlık.
Ve gelgit oluştururken duygu denizimde.
Ben dolunaya aşık.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta