Yine doğuyor kanlarından süzülerek
Güneşe karşıt yine bir yandan
Bir yandan da yapabildiğince aydınlatıyor
Güneşin terk ettiği bu kenti
Soğuğa çare değil belki
Ama yalnızlığa bir tutam umut veriyor
Dolunay
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika bir dize...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta