Dolu dopdolu bir tas
sineye çekmek kâr etmiyor içindekileri
sıkışmış harfler durmadan savaşıyor
ne ölen var ne de tastan dökülen
sayılarla dolu kağıt parçalarıyla kaplanmış bir tas
söyleyin ne işi var dört tekerin bir tasta
iki kat beton iki kat kolon nasıl sığar bir kafaya
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta