Anılarıma mevsimsiz yağıyor yağmurlar,
Yeşil umutlar filizlenmeye başlar yeniden,
Fesleğen kokuları burun deliklerimde tütüyor,
Yaz sonu şarkıları söylemekte kırlangıçlar.
Gönül şehrimde bir yaz daha batmakta,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.



