Beklemekte nicesi, sabah erken- gün akşam,
Sinirler kilitlenir! Varmaktır; asıl meram,
Bir yöne bakınarak, gelir binecek sıram? !
Ömrümün kaç saati, gelir- geçer dolmuştan! ...
Kimse demesin niye? Çeken bilir yolları,
Keskini mazlum eder, düşüverir kolları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta