Bir adam vardı, Dolmabahçe' ye doğru bakmakta,
Göğsünde bir madalyası, ne varki ağlamakta.
Savaşımı hatırladı, acı çektiği belli,
Yaşını sormadım ama, vardı kırkdokuz-elli.
Eline alıp öperken onur madalyasını,
Gözü Dolmabahçe'de sürdürdü ağlamasını.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
