Emin ol sevgili;
Doldukça sana,
İyiden iyiye doldukça kalbine;
Taşıyorum,
Serin serin taşıyorum kalplere...
Taşıyorum kurumaya yüz tutmuş ağaçlara...
Ve boynu bükük bekleyen çiçeklere...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta