Gözlerin dinginliğini yitirir
Sessiz akşamların ıssız gölgelerinde...
Kalbin yorgun meleklerin nefesindedir artık
Ne sen sana yakın olanı sorgularsın
Ne de sana yakın olan seni senden uzaklaştırma çabasında
Yaşam, kördüğüm yumak
Yani siz ve ben, yaşam...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




suna tanaltay da böyle tanımlıyor 'o'nu....ama maalesef değerini bilemiyoruz binbir fedakarlıkla yarattığımız sevgilerin değerini........tebrikler.
işte bu Gülay hanım. '
Tekrar tebrikler. Kelimeleriniz tekrar konuşmuş, çok güzel olmuş.
Saygılarımla
İbrahim Tolga Özsoy
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta