İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Bunun için derim ki: Bir insanı öldürmek ile sevmek arasında Everen'in gözleri nazarında hiçbir fark yoktur. Şiir ve rüzgar doğadaki maddelerin ilkel sesleridir. Ha insanın sürtünme sesi ha ağacın sürtünme sesi.
Aferim şair:)
küçük anların içinde gezinirken her ana noktasal imgeler sunan çekişmeler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta