Bakar yüze amma olmaz hiç yakın
Kimlerin ardında dolaşır güller
Dizlerim titrerdi yüreğim yangın
Herkesin yanında dolaşmaz güller
Bahar gözlü güzel hiç olmadı yar
Her zaman uzaktı soğuktu kar
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




kutlarım usta kalemitam puan türkü tadındaki güzel şiir e.
ilhamınız diam kaleminiz kaim,yüreğiniz üretken olsun.
saygılar
AŞİNA SÖZCÜKLERİ ÖZGÜN DİZELERE DÖNÜŞTÜRME USTALIĞI FARKEDİLİR NETLİKTE
KUTLARIM SAYGIYLA
FATMA HATUN ESEN
Geleneksel şiirimizin olanaklarından yararlanılarak kaleme alındığı belli olan;güzelliğini duyumsatan bu nitelikli çalışmayı beğenerek okudum.
Esin gücünüz ve şiir yolculuğunuz sonsuzca olsun.
Erdemle/selamlarımla.
kaleminizi kutlarım.yüreğinize sağlık..
Duyguların karşılık bulamadığı, sevilene sitemkar dizeler güzeldi..Beğeniyle okudum..Tebriklerimle
bu şiiri o kadar beğenerek okudum ki içimde dolaşmış gülleri çözmeye çalıştım ama olmadı tebrikler sayın üstadım
Bahar gözlü yarim sevilmezmiş
Her güzelin saçı; örülmezmiş
Yürek; yara dostum, bilinmezmiş
Kimlerin ardında dolaşır güller
Kaleminize sağlık.
Tebrikler.
ÜMMANİ CAN der ki dolaştım biraz,
Gamsız idim gama ulaştım biraz,
Münevverleri var konuştum biraz,
İlim irfan buldum edebiyatta.
Halk Edebiyatının ünlü ustaları Aşık Veysel,Karacaoğlan,aşık Ümmani şiirleri tadında bir şiir okudum.Gönlünüz hoş Kaleminiz daim olsun sayın Aslan.
ben böyle yazamıyorum...
ama Allahtan ki sizler varsınız da güzel şiir neymiş görüyorum...
şaire kocaman alkışlar...
Kimi bildiğini yazmış, el ile
Kimi verdiğini almış, sel ile
Kimi her gelene sövmüş, dil ile
Fillerin ardında dolaşır güller
elinize ve yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 83 tane yorum bulunmakta