yalnızlığın en zengini1957
dokuz taş gibi diziyoruz hayatı
büyük taştan küçüğe sıra sıra
uzadıkça taşlar küçülen hayat
yıkılana kadar bir daha bir daha
hep bir küçük umut kırıntısıyla
aslında o da hayatta bir oyun
yuvarlanıp gelen bir top var ortada
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta