Dokuz Aylık
Dokuz aylık yolda idim
Etle kemiğe büründüm
Hiçlikten geldim var oldum
Bu alemde kendim kuldum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Diline sağlık
beğeniyle okudum
Emine bilmek dilersın
Neden geldin neden varsın
Bilinmeze yol alırsın
Son durakta ineceksin
sonsuz sevgıler cann
Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta